สูตร ขนมปังปอนด์

*****ขนมปังสูตรนุ่ม UFM*****

ขนมปังสูตรนี้ นุ่มได้ใจจริง ๆ ค่ะ เป็นสูตรของ UFM ค่ะ ขอบคุณคุณ redpink ทำให้ดิฉันได้ทำขนมซึ่งนวดมือและได้ขนมปังออกมานุ่มมากค่ะ ปกติจะไม่ค่อยชอบทำขนมปังเพราะไม่มีเครื่อง แต่ได้สูตรนี้มานวดไม่ยากด้วยค่ะ เพียงแต่ฟัดไปฟัดมา ขยำ ๆ นวดไปนวดมาก็สนุกดี มาดูกันค่ะ 









ส่วนผสม
แป้งขนมปัง 355 กรัม
แป้งอเนกประสงค์ 145 กรัม
นมผง 20 กรัม
ยีสต์แห้ง 10 กรัม
น้ำตาลทราย 90 กรัม
เกลือสมุทร 2 กับ เศษ 1 ส่วน 4 ช้อนชา (ถ้าเป็นเกลือปรุงทิพย์ลดลงครึ่งนึง)
ไข่ไก่ เบอร์ 3 2 ฟอง (เราใช้เบอร์ 1 = 1 ฟองครึ่ง)
น้ำ 235 กรัม
เนยสด 100 กรัม

วิธีทำ
- แป้งขนมปัง+แป้งอเนกประสงค์+ยีสต์+นมผง ใส่ในโถผสมพักไว้
- เอาน้ำตาล+เกลือ+ไข่ไก่+น้ำ เทรวมกัน คนจนน้ำตาลละลายค่ะ
* เราใช้เครื่องผสมอาหารของเซเวอรินเป็นตัวช่วยนวดนะคะ นวดเองท่าทางจะไม่สำเร็จ
- เริ่มนวดแป้งกัน เราเปิดที่ speed 4 ค่ะ แล้วก็ใช้ speed นี้ตลอดเลย เมื่อเครื่องเริ่มเดิน เราก็ค่อยๆเทส่วนผสมของเหลวลงไปเรื่อยๆ จนหมด
- พอส่วนผสมเข้ากัน หมดฝุ่นแป้งแล้ว ก็ใส่เนยสดลงไปค่ะ ปล่อยให้เครื่องนวดไปจนกว่าจะขึงเป็นฟิล์มบางๆได้ ถ้าได้ตามนี้..ไม่ต้องใช้สารเสริมเลยค่ะ ขนมปังก็ยังนุ่มอยู่
- หลังจากได้แป้งเนียนๆแล้ว "เก็บโดให้เป็นลูกกลมๆ ผิวเรียบตึง โดจะได้เก็บอากาศได้เยอะๆ" พักแป้งจนแป้งขึ้นเป็น 2 เท่า ก็นำมาชกไล่ลม แล้วก็นำมาขึ้นรูป...ใส่ไส้ตามต้องการ....พักอีกรอบให้ขึ้น 2 เท่า...
- นำไปอบ 350 องศา F 15-20 นาทีก็เรียบร้อย แล้วแต่ขนาดของขนมค่ะ

ใครมีเครื่องทำตามข้างบนนะค่ะ 

นวดมือตามนี้ค่ะ

1. โดยผสมส่วนแป้ง 2 ชนิด ยีสต์ นมผง ลงในภาชนะพักไว้ก่อนค่ะ
2. ต่อจากนั้น นำน้ำตาล เกลือ (ดิฉันใช้เนยเค็มเลยไม่ได้ใส่เกลือค่ะ) ไข่ไก่ น้ำ ผสมลงในชามคนให้น้ำตาลละลาย
3. น้ำของเหลวที่น้ำตาลละลายแล้วเทลงในส่วนผสมแป้ง ผสมให้เข้ากัน แล้วค่อยใส่เนยสด สูตรนี้โดว์จะนิ่มมาก ๆ นวดนานหน่อยนะค่ะ ทั้งนวดทั้งฟัดไปมา นวดจนแป้งเนียนขึงเป็นฟิล์มบาง
4. คลึงโคว์กลม ๆ (ของดิฉันส่วนผสมเหลวมากก็ให้กลมที่สุด) พักให้โดว์ขึ้น 2 เท่า ประมาณ 1-1.5 ชม (ดิฉันพัก 30 นาทีเพราะอากาศร้อนค่ะ) 
5. วิธีเช็ดเอานิ้วจุ่มแป้งนวลแล้วจิ้มที่โดว์ ถ้าเป็นรอยปุ๋มไม่ดันกลับใช้ได้
6. แบ่งโดว์ ก้อนละ 30 กรัม คลึงกลม ใส่ไส้ตามต้องการ 
7. อบไฟ บน-ล่าง 200 องศาซี อบ 10-15 นาที เอาเนยหรือนมข้นจืดทาบาง ๆ ตอนขนมปังยังร้อนอยู่จะขึ้นเงาสวย

ไส้ทูน่า
1. หอมใหญ่สับละเอียด
2. ทูน่ากระป๋อง
3. มายองเนส
ตั้งกะทะนำเนยและน้ำมันใส่ผัดหอมใหญ่ให้หอมและใส่ทูน่าบี้ให้ละเอียดพอหยาบและใส่มายองเนส ใส่พริกไทยป่น ผัดให้พอแห้งแค่นี้ค่ะ

ไม่มีขึ้นตอนการทำนะค่ะ เพราะไม่คิดว่าจะนำมาลงบล็อก แต่พอเสร็จนิ่มมากก เลยรีบถ่ายรูปขนมที่เสร็จแล้วค่ะ นุ่ม นิ่ม หอม อร่อยมาก ค่ะ





ไส้ทูน่าหอม ! รับสักหน่อยไหมค่ะ



ดูความนิ่มกันชัด ๆ ค่ะ 

ขนมปังสูตรนี้จอมบองการเจอมาจาก blog ที่ชื่อ Warm Sweet Home ซึ่งเธอบอกว่า.. ขนมปังสูตรนี้นุ่มฟูและเธอรู้สึกว่าดีกว่า Hokkaido milk loaf จอมบงการผมหลังจากได้ลองทำ Hokkaido milk loaf แล้วจอมบงการผมบอกว่า Hokkaido milk loaf ถือเป็นสูตรขนมปังที่สอบผ่าน แต่ยังไมใช่สูตรที่จอมบงการผมชอบที่สุด แต่พอมาทำขนมปังสูตรนี้แล้วจอมบงการบอกว่า... จริงอย่างที่เจ้าของสูตรบอกว่า สูตรนี้ดีกว่านสูตร Hokkaido milk loaf เพราะสูตรนี้เนื้อขนมปังจะเบากว่าสูตร Hokkaido milk loaf ด้วยเหตุนี้สูตรขนมปังสูตรนี้จึงกลายเป็นสูตรขนมปังในดวงใจจอมบงการเลย

ส่วนผสม 



- แป้งขนมปัง 320 กรัม 3 ถ้วย - 1 1/2 ชต.
- ยีสต์ 3 กรัม (1 + 1/4 + 1/8 ชช.) 2 ชช
- น้ำตาล 4 ช้อนโต๊ะ (ถ้าทำเป็นขนมปังจืดลดน้ำตาลอีก 3 ชต.)
- ไข่ 38 กรัม
- เกลือ 4 กรัม (1 1/4 ชช.)
- น้ำอุ่น 160 กรัม (3/4 =168.7 - 1 /2 ชต. ) + 1 1 /2ชต
- วิปครีมน้ำ 35 กรัม (3 ชต. (ถ้าใช้วิปครีมน้ำต้องลดน้ำอีก 1 1/2 ชต.)) (ถ้าใช้วิปครีมผง 2 ชต. น้ำคงเดิม) 
- น้ำผึ้ง 33 กรัม (1 1/2 ชต.)
- เนย 20 กรัม (1 ช.ต. = 12.5)

วิธีทำ 

- ผสมแป้งกับเกลือไว้ด้วยกัน ใส่โถผสมไว้



- นำน้าอุ่นใส่น้ำตาล น้ำผึ้ง ยีสตื ลงไป พักไว้ครู่หนึ่งพอเป็นฟองๆ 



- ใส่ไข่ลงไปวิปครีมใส่ตีพอไข่แตกแตกผสมลงไปในส่วนผสมยีสต์



- นำส่วนผสมของเหลวไปเทใส่ในแป้งคนให้เข้ากัน 



ตีสักพักหนึ่ง พอรวมตัวเป็นก้อน ใส่เนยลงไปตีจนไม่ติดโถ 



สามรถดึงยืดๆ เป็นฟิล์มบางๆ เหมือนเวลาคนขายโรตีฟาดแป้งให้บางประมาณ 35 นาทีขึ้นไป



- นำแป้งโดที่นวดได้ที่แล้วใส่ชามนำผ้าขาวบางมาปิดฝาชามไว้ 



ตั้งไว้ในที่ร้อนๆ พักไว้ให้ขึ้น 2 เท่า ประมาณ 60 นาที 



แล้วนำมาชกไล่ลมแบ่งออกเป็น 9 ส่วนเท่าๆ กัน จะชั่งก็ได้แต่วันนี้จอมบงการขี้เกียจเลยไม่ชั่งใช้กะๆ เอา พักแป้งไว้ 15 นาที 



วันนี้จะทำเป็นขนมปังลูกเกดจอมบงการเลยเอาแป้งที่แบ่งนำมารีดเป็นแผ่นแล้วใส่ลูกเกดกดๆ ลงไปในแป้ง ม้วนแป้งเป็นโรล



นำไปใส่พืมพ์ 8x8 นิ้ว พักไว้ให้ขึ้นประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ของพิมพ์ประมาณ 90 นาที นำไปอบที่อุณหภูมิ 200 องซาซี 10 นาที แล้วลดไฟลงเหลือ 175 องศาซี อบต่ออีก 20 - 25 นาที พักให้เย็นเอาออกจากพิมพ์

22 Sep 2008 by G-G

0 comments

คุณแม่ตั้งครรภ์จะกลุ้มใจไปทำ ไม๊.ม..ม.. 
          อาการและการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ที่คุณแม่ตั้งครรภ์จะต้องเผชิญ แต่เพื่อแลกกับคำว่า "แม่" จากปากของเจ้าตัวเล็กที่จะเจื้อยแจ่มอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ก็นับว่าเกินคุ้มกับการเจ็บป่วยที่คุณไม่ปรารถนา อย่างเช่นการอาเจียนโอ๊กอ๊าก ที่เรียกว่าอาการแพ้ท้อง หรือการเปลี่ยนทางร่างกายที่คุณไม่เคยเป็นมาก่อน คุณแม่ที่รักสวยรักงามอาจตกใจแทบช็อคเมื่อเห็นรอยดำเป็นปื้นๆ ตามใบหน้า แขนขาฯลฯ คุณผู้หญิงที่เคยแข็งแรง กลับต้องมามีอาการปวดเอวปวดหลัง ก็มีสิทธิ์เป็นอย่างนั้นไปได้ 

อาการอย่างไรที่เกิดขึ้นได้เมื่อตอนตั้งครรภ์ 

1. อาเจียนจนหมดไส้หมดพุง (แพ้ท้อง) 
ควรทำตัวอย่างไร 
- หลังตื่นนอนให้ทานอาหารอ่อนรองท้องก่อน 
- รับประทานอาหารที่ย่อยง่าย เช่น โจ๊ก ข้าวต้ม หรือซุป และควรรับประทานอาหารครั้งละน้อย ๆ ไม่ควรกินจนอิ่มแน่น 
- หากมีการอาเจียนบ่อย ๆ จะทำให้ร่างกายสูญเสียน้ำมาก ฉะนั้นควรดื่มน้ำในปริมาณมากๆ อาจจะเป็นน้ำเปล่าหรือน้ำผลไม้ก็ได้ (แต่ไม่ควรดื่มมากๆ หลังจากรับประทานอาหาร) 
- หลีกเลี่ยงจากกลิ่นที่ทำให้แพ้ 
- พักผ่อนเพิ่มขึ้น หาวิธีทำให้ตัวเองผ่อนคลายด้วยการฟังเพลง อ่านหนังสือ หรือกิจกรรมใดก็ตามที่ทำให้คุณรู้สึกคลายเครียด 

2. เจ็บเจ้าสองเต้าบนหน้า…อก (เจ็บเต้านม) 
          เมื่อก่อนที่คุณยังเป็นสาว เวลาที่จะมีประจำเดือน ก่อนหน้านั้นคุณจะมีอาการปวดตึงเต้านม แต่เมื่อมีการตั้งครรภ์ อาการจะรุนแรงมากขึ้นจนปวดเหมือนแทบจะปริ ไม่ต้องตกใจ เพราะร่างกายมีการเตรียมพร้อมเพื่อสร้างน้ำนมสำหรับทารก ต่อมน้ำนมจึงมีการขยายใหญ่ขึ้น 
          หัวนมก็เช่นกัน หัวนมสีชมพูของคุณจะเปลี่ยนเป็นสีคล้ำและใหญ่ขึ้น บริเวณลานหัวนมขยายใหญ่และแข็งขึ้น บางท่านอาจพบตุ่มเล็กๆ คล้ายหัวสิวเกิดขึ้นได้ 
ควรทำตัวอย่างไร 
          ไม่ต้องตกใจ เพราะหลังจากคลอดอาการต่างๆ จะกลับคืนสู่สภาพปกติ ทำความสะอาดตามปกติอย่างที่เคยปฏิบัติมา สำหรับคุณแม่ที่หัวนมผิดปกติ เช่น หัวนมบอด ยาว สั้น ควรพบผู้เชี่ยวชาญเพื่อแก้ไข เพื่อให้เจ้าหนูที่กำลังจะเกิดมาทานนมแม่ได้อย่างไม่มีปัญหา 

3. ตกขาวไม่น่าตกใจ (ตกขาวเพิ่มขึ้น) 
          เป็นเรื่องปกติสำหรับหญิงตั้งครรภ์ที่จะมีตกขาวหรือฤดูขาวเพิ่มมากขึ้น หากเป็นตกขาวที่ปกติ คือไม่มีสีที่ผิดปกติ ไม่มีอาการคัน ไม่มีกลิ่น ไม่ต้องตกใจ เพราะสิ่งที่ทำให้ตกขาวมีเพิ่มมากขึ้นเช่นนี้เป็นผลมาจากฮอร์โมนเอสโตรเจนมีการเปลี่ยนแปลงนั่นเอง 
ควรทำตัวอย่างไร 
          ไม่ต้องตกใจ เพราะถือว่าเป็นเรื่องปกติ ควรทำความสะอาดด้วยน้ำสะอาด ไม่จำเป็นต้องสวนล้างช่องคลอดหรือเหน็บยาแต่อย่างไร หากไม่แน่ใจหรือมีอาการผิดปกติควรปรึกษาแพทย์ 

4. ว้า! เข้าห้องน้ำอีกแล้ว (ปัสสาวะบ่อย) 
          ปัสสาวะบ่อย เมื่ออายุครรภ์เพิ่มขึ้น อวัยวะต่างๆ ของทารกเจริญเติบโตขึ้น ทำให้มดลูกขยายตัวมากขึ้นจึงไปเบียดกดกระเพาะปัสสาวะ ทำให้กระเพาะปัสสาวะซึ่งเคยเก็บปัสสาวะได้มาก ก็เก็บได้น้อยลง จึงทำให้คุณแม่ปัสสาวะบ่อยขึ้น ซึ่งจะพบในช่วงแรกและช่วงท้ายๆของการตั้งครรภ์ (ช่วงที่ทารกกลับหัวเพื่อเตรียมพร้อมสู่การคลอด) ฉะนั้นกระเพาะปัสสาวะจึงถูกเบียดให้เก็บปัสสาวะได้ด้วยลง 
ควรทำตัวอย่างไร 
          หากคุณรู้สึกหงุดหงิดเพราะต้องเข้าห้องน้ำบ่อย ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะลดการดื่มน้ำ เพื่อที่จะลดการปัสสาวะ การดื่มน้ำน้อยอาจส่งผลกระทบต่อระบบต่างๆ ของร่างกาย อีกทั้งไม่ควรกลั้นปัสสาวะ เพราะอาจมีผลทำให้เกิดภาวะการติดเชื้อของทางเดินปัสสาวะส่วนล่างได้ 

5. ต๊กกะใจลุกเดินไม่ได้เลย (เป็นตะคริว) 
          คุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์ มักจะเกิดอาการเป็นตะคริวได้บ่อยครั้งกว่าคนทั่วไป สาเหตุของการเป็นตะคริวส่วนหนึ่งมาจากการขาดสารอาหารแคลเซียม เพราะอาหารที่กินเข้าไปส่วนหนึ่งนำไปสร้างกระดูกและฟันของทารก อาจพบว่าหญิงตั้งครรภ์มีแคลเซียมน้อยเกินไปในกระแสเลือด มีการคั่งค้างของเลือด ซึ่งอาจจะเป็นที่น่อง จากการยืนมาก เดินมาก หรือห้อยเท้านานๆ ทำให้เกิดภาวะเป็นกรดมาก ระดับแคลเซียมในเลือดต่ำลงมากจึงทำให้เกิดตะคริวได้ หรือหากกล้ามเนื้อได้รับความเย็นมากเกินไป โดยเฉพาะเวลากลางคืน ก็อาจทำให้เป็นตะคริวได้เช่นกัน 
ควรทำตัวอย่างไร 
          ทานอาหารที่มีแคลเซียมมากๆ อาหารที่มีแคลเซียมจะอยู่ในอาหารประเภทนมและผลิตภัณฑ์จากนม ปลาที่สามารถกินได้ทั้งกระดูก ผักใบเขียว เต้าหู้ ทานยาบำรุงที่แพทย์ให้อย่างสม่ำเสมอ หลีกเลี่ยงจากการเดินหรือยืนนาน เวลากลางคืนควรรักษาร่างกายให้อบอุ่น 

6. เส้นเลือดขดเป็นเกลียว (เส้นเลือดขอด) 
          เส้นเลือดขอด คือการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังเป็นรอยสีแดงจาง ๆ มักเกิดขึ้นบนหน้าท้องและหน้าอก เมื่อการขยายตัวของอวัยวะเหล่านี้ในระยะตั้งครรภ์ ทั้งนี้เนื่องจากผิวหนังขยายตัวขึ้น ในผู้หญิงที่มีผิวคล้ำจะประสบปัญหานี้มากกว่าผู้หญิงผิวขาว อาจเกิดเป็นลักษณะเป็นจ้ำขึ้น หลังคลอดแล้วรอยนี้จะจางหายไป 
ควรทำตัวอย่างไร 
           ไม่ควรวิตกกังวลใด เพราะเมื่อคลอดลูกน้อยแล้ว รอยเหล่านี้ก็จะจางหายไป 

7. ผิวขาวใสไหงกลายเป็นสีดำ (สีผิวเปลี่ยนแปลง) 
          บริเวณที่มักพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงของสีผิวคือ ซอกคอ รักแร้ ขาหนีบ เต้านม ใบหน้า หรือบริเวณอวัยวะเพศ เป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของระดับฮอร์โมน นอกจากการเปลี่ยนแปลงของสีผิวแล้ว อาจมีอาการแห้งและคันที่ผิวหนัง และอาจพบว่ามีเส้นสีคล้ำบริเวณกลางหน้าท้อง 
ควรทำตัวอย่างไร 
          ไม่ต้องตกใจ และไม่ควรเผลอไปเกา การเกาจะทำให้เกิดเป็นอาการที่เรียกว่าลาย โดยเฉพาะบริเวณท้อง ควรทาน้ำมันหรือเบบี้ออยส์ หรือโลชั่นเพื่อให้ความชุ่มชื้นแก่ผิว ส่วนอาการเปลี่ยนแปลงของสีผิวบริเวณซอกคอ รักแร้ ขาหนีบ ฯลฯ จะเป็นปกติหลังจากคลอดลูกน้อยแล้ว 

8. โอ๊..โฮ้ย..ปวดอกปวดใจ (แสบยอดอก) 
          อาการทรมานกับการปวดแสบปวดร้อนที่บริเวณลิ้นปี่จนถึงคอ เป็นอาการที่เกิดขึ้นเนื่องจากมีน้ำย่อยคั่งค้างอยู่ในกระเพาะอาหารมากเกินไป สาเหตุที่ทำให้ปวดแสบก็คือ กรดในกระเพาะอาหารที่ไหลย้อนกลับเข้ามาในหลอดอาหารเหนือกระเพาะขึ้นมา ซึ่งจะตรงกับระดับหน้าอกพอดี จึงทำให้มีอาการปวดแสบบริเวณดังกล่าว เพราะปฏิกิริยาของกรดจากกระเพาะอาหารนั่นเอง 
ควรทำตัวอย่างไร 
          ควรรับประทานอาหารทีละน้อยๆต่อมื้อ และวันละหลายๆ มื้อแทน พยายามหลีกเลี้ยงอาหารที่ทำให้เกิดแก๊ส 

9. ธรรมชาติทำให้เจ็บปวด (ปวดหลัง) 
          อาการปวดหลังเกิดจากการที่น้ำหนักของมดลูกและเด็กที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้น้ำหนักมาถ่วงข้างหน้า ศูนย์ถ่วงของร่างกายเปลี่ยนไป คุณแม่ต้องเอนหรือเกร็งกล้าเนื้อมากกว่าปกติ เกิดอาการปวดขึ้นมาได้ และในช่วงตั้งครรภ์ บริเวณข้อต่อต่างๆ ของกระดูกเชิงกรานจะขยายตัวออก เพื่อเตรียมตัวรับขนาดของเด็กที่โตขึ้นและเตรียมพร้อมสำหรับการคลอด อาการปวดหลังจึงมีมากขึ้น 
ควรทำตัวอย่างไร 
           ปฏิบัติตัวด้วยท่วงท่าและท่วงทีที่ถูกต้อง หลีกเลี่ยงจากการยกของหนัก หรือถ้าจำเป็นควรยกในท่าที่ถูกต้อง ไม่ควรขึ้นบันไดสูงๆ บ่อยๆ เพราะน้ำหนักส่วนเกินจะทำให้คุณหกล้มและอาจได้รับบาดเจ็บได้ 


เคล็ดลับการมีเพศสัมพันธ์ให้ได้ลูกชาย 
๐ ต้องมีเพศสัมพันธ์ในวันที่ไข่สุก หรือในเวลาที่ใกล้ไข่สุกมากที่สุด 
๐ ก่อนมีเพศสัมพันธ์ ควรสวนล้างช่องคลอด ให้มีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ โดยใช้โซเดียมคาร์บอนเนต หรือผงฟูที่ใช้ทำขนม ประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ ผสมน้ำสะอาด 1 ลิตร สวนล้างช่องคลอด ก่อนมีเพศสัมพันธ์ 1 ชั่วโมง 
๐ ในการมีเพศสัมพันธ์นั้น ต้องพยายามทำให้ฝ่ายหญิงถึงจุดสุดยอดก่อน หรือพร้อมกับฝ่ายชาย เพื่อจะได้มีการหลั่งน้ำเมือก ที่มีคุณสมบัติเป็นด่าง ออกมา 
๐ เมื่อถึงจุดสุดยอด ฝ่ายชายจะต้องสอดอวัยวะเพศเข้าไปในช่องคลอด ให้ลึกที่สุด เพื่อที่จะได้หลั่งน้ำอสุจิออกมาบริเวณปากมดลูก ซึ่งมีน้ำเมือกที่เป็นด่างอยู่ 
๐ ต้องงดการมีเพศสัมพันธ์ไว้ จนกว่าจะถึงวันไข่สุก 

เคล็ดลับการมีเพศสัมพันธ์ให้ได้ลูกสาว 
๐ มีเพศสัมพันธ์ประมาณ 2 วัน ก่อนไข่สุก 
๐ ก่อนมีเพศสัมพันธ์ ควรสวนล้างช่องคลอด ให้มีสภาพเป็นกรดอ่อน ๆ โดยใช้น้ำส้มสายชูกลั่นประมาณ 1 ช้อนโต๊ะ ผสมกับน้ำสะอาด 1 ลิตร สวนล้างช่องคลอด ก่อนมีเพศสัมพันธ์ ประมาณ 1 ชั่วโมง 
๐ ฝ่ายหญิงต้องพยายามกลั้นอารมณ์ และความรู้สึกสุดยอดเอาไว้ เพื่อให้ฝ่ายชายหลั่งน้ำอสุจิ ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะถึงจุดสุดยอด เพื่อเป็นการป้องกัน การหลั่งน้ำเมือกที่มีสภาพเป็นด่าง ออกมา 
๐ ในขณะที่ฝ่ายชายถึงจุดสุดยอด ควรจะสอดอวัยวะเพศ ให้อยู่ในช่องคลอดแต่เพียงตื้น ๆ ใกล้ปากช่องคลอด เพื่อให้ตัวอสุจิ ว่ายผ่านความเป็นกรดในช่องคลอด ไปหามดลูก ช่องคลอดที่มีสภาพความเป็นกรดนั้น ตัวอสุจิเพศหญิงจะผ่านไปได้ดีกว่า 
๐ ไม่จำเป็นต้องงดการมีเพศสัมพันธ์ ยกเว้นในระยะ 2-3 วันก่อนไข่ตก 

หลากหลายคำถามเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ ที่คุณหมออาจเคยโดนถามแบบนี้มาแล้วนับล้านครั้ง แต่คุณกำลังจะมีลูกคนแรกและมีคำถามที่ต้องการคำตอบมากมาย มัวรีน รอยด์ พยาบาลประจำของ M&B ตอบคำถามที่ข้องใจคุณแม่มากที่สุดเอาไว้ดังนี้

 

 

 

1 ฉันดื่มหนักตอน 2-3 สัปดาห์ก่อนรู้ว่าตั้งครรภ์ จะมีผลกระทบกับลูกในครรภ์หรือไม่?

 

"แค่ครั้งเดียวไม่เป็นอันตรายกับลูก ดังนั้นอย่ามัวกังวลสิ่งที่ทำไปแล้ว ตอนนี้คุณตั้งครรภ์อยู่ให้ระวังปริมาณการดื่มที่ปลอดภัย ให้เหลือเพียงสัปดาห์ละ 1-2 ครั้งในปริมาณเล็กน้อยหรือไม่ก็เลิกไปเลย เรื่องบุหรี่ก็เช่นกันเพราะเพิ่มความเสี่ยงในการแท้ง น้ำหนักแรกคลอดน้อยและคลอดก่อนกำหนด ดังนั้นให้ลดหรือเลิกไปเลย อย่ากังวลกับอดีต พยายามผ่อนคลายและมีความสุขกับปัจจุบันดีกว่า"

 

2 ฉันอดกังวลเรื่องทารกในครรภ์ไม่ได้ ความเครียดจะมีผลอย่างไรกับทารกบ้างไหม?

 

"คุณแม่ที่มีอาการเครียดตอนตั้งครรภ์ มักส่งผ่านโรคที่เป็นอันตราย เช่น โรคหัวใจและโรคเบาหวานให้กับลูกในครรภ์ เนื่องจากฮอร์โมนความเครียดส่งผ่านรกเข้าไปได้
ทว่าความเครียดเป็นบางครั้งไม่ได้เป็นอันตรายกับทารก จากการศึกษาพบว่าทารกที่แม่มีประสบการณ์เครียดอาจมีความก้าวหน้าของพัฒนาการในด้านต่างๆ ไวกว่าทารกทั่วไปด้วยซ้ำ

 

โดยปกติช่วงตั้งครรภ์จัดเป็นช่วงเวลาสุดเครียดสำหรับคุณแม่คนใหม่ แต่ความเครียดอย่างหนักอาจส่งผลต่อระดับฮอร์โมนคอติโซลให้เพิ่มสูงขึ้น ซึ่งเชื่อมโยงกับภาวะความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ โรคเบาหวานขณะตั้งครรภ์ และการคลอดก่อนกำหนด ดังนั้นหากรู้สึกกังวล ให้พูดคุยเพื่อแบ่งปันความกังวลกับสามีหรือครอบครัว สอบถามแพทย์หากสงสัยเกี่ยวกับอาการที่เกิดขึ้นระหว่างตั้งครรภ์ และหาเวลาผ่อนคลายด้วยการ ฝึกโยคะหรือฟังเพลงที่คุณโปรดปราน"

 

3 ฉันควรรู้สึกว่าลูกดิ้นบ่อยแค่ไหน?

 

"เป็นเรื่องสำคัญที่คุณควรรู้สึกถึงอาการลูกดิ้นโดยเฉพาะตอนครรภ์แก่ ถ้ารู้สึกว่าพฤติกรรมลูกเปลี่ยนไปหรือดิ้นน้อยกว่า 10 ครั้งในระหว่างมื้ออาหารเช้าถึงมื้อเย็น ให้ไปพบแพทย์เพื่อตรวจประเมินการเต้นของหัวใจทารก (CTG)"

 

4 ฉันควรไปโรงพยาบาลหรือไม่ ถ้ามีเลือดออก?

 

"เลือดออกตอนตั้งครรภ์มีปริมาณที่แตกต่างกันไปตั้งแต่เป็นดวงเล็กๆ ไปจนถึงเปียกชุ่ม ช่วงไตรมาสแรกของการตั้งครรภ์หากมีเลือดออกเป็นจุดเล็กๆ สาเหตุอาจเกิดจากการฝังตัวของตัวอ่อนกับเยื่อบุมดลูก แต่ถ้ามีเลือดออกมาปริมาณมากอาจบ่งชี้ถึงปัญหาที่รุนแรงกว่า ถ้าคุณมีเลือดออกตอนเริ่มตั้งครรภ์ให้ติดต่อแพทย์เพื่อทำการอัลตราซาวด์ดูว่าทุกอย่างปกติดีหรือไม่ ในช่วงไตรมาสสุดท้ายอาการเลือดออกที่เกิดขึ้นมีหลากหลายสาเหตุ เช่น คอมดลูกสึก, เนื้องอก (เติบโตที่มดลูก) หรืออาจเป็นผลจากการมีเพศสัมพันธ์ ก็เป็นได้เช่นกัน การตรวจด้วยวิธีอัลตราซาวด์และตรวจเลือดสามารถบ่งชี้สาเหตุที่แท้จริงได้ อย่างไรก็แล้วแต่อาการเลือดออกระหว่างตั้งครรภ์ ไม่ว่ามากน้อยถือเป็นสิ่งผิดปกติและควรพบแพทย์"

 

5 จะรู้ได้อย่างไรว่าฉันกำลังเจ็บครรภ์คลอด?

 

"เมื่อเข้าสู่ช่วงใกล้คลอด คุณจะเริ่มรู้สึกว่ามดลูกบีบรัดตัวผิดปกติ ซึ่งเป็นการซ่อมบีบรัดตัวของมดลูกที่เรียกว่า Braxton Hicks อาการจะรุนแรงขึ้นและดำเนินอยู่นาน 2-4 ชั่วโมง ระหว่างนี้หากคุณรู้สึกอึดอัดคุณสามารถขอใช้เครื่อง TENS (เครื่องนวดไฟฟ้าช่วยกระตุ้นเส้นประสาทผ่านทางผิวหนังเพื่อลดความเจ็บปวด) และช่วง 1-2 วันก่อนเจ็บครรภ์คลอดคุณอาจรู้สึกว่ามีของเหลวปริมาณมากที่บริเวณปากช่องคลอด ของเหลวดังกล่าวมีลักษณะข้นใสหรืออาจมีเลือดปนอยู่เล็กน้อย ซึ่งคุณแทบมองไม่เห็นด้วยซ้ำ ถ้าไม่สังเกต

หากคุณเข้าสู่ภาวะเจ็บครรภ์คลอดอย่างแท้จริง อาการบีบรัดตัวที่เกิดขึ้นจะมีรูปแบบที่แน่นอน และใช้เวลานานเกิน 40 วินาที ลักษณะขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคลื่น บางครั้งมีน้ำเดินร่วมด้วย ดังนั้นคุณควรขอคำแนะนำจากแพทย์ ถ้าไม่แน่ใจว่าอาการที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่

 

"ประสบการณ์ในการทำคลอดของมัวรีน"
มัวรีน เป็นพยาบาลมา 31 ปี เธอมีลูก 4 คน หลานอีก 1 คน เห็นเรื่องราวแปลกๆ ในห้องคลอดมาเพียบ และวันนี้เธอขอเล่าถึงประสบการณ์ในการทำคลอดของเธอให้ได้ฟังร่วมกัน

 

ประสบการณ์การทำคลอดในรูปแบบไม่ปกติที่สุดของคุณเป็นอย่างไร?

 

"ฉันเคยทำคลอดทารกบนเรือเฟอร์รี่ที่ช่องแคบโดเวอร์ตอนเกิดพายุ สภาพอากาศแย่มากจนกัปตันจอดเรือไม่ได้ เขาจึงพาฉันขึ้นเรือกู้ภัยซึ่งกระเด้งกระดอนซะไม่มี เหมือนในละครไม่มีผิด"

 

ทารกตัวใหญ่ที่สุดที่คุณเคยทำคลอดมีน้ำหนักเท่าไร?

 

"เป็นเด็กผู้หญิงหนัก 13 ปอนด์ ตัวใหญ่มาก ทำเอาช็อกไปพร้อมๆ กันทั้งคนทำคลอดและคนที่คลอดแกออกมา"

 

มีเรื่องน่าจดจำเกี่ยวกับพวกพ่อๆ บ้างไหม?

 

"พ่อคนหนึ่งเป็นลมไปต่อหน้าลูกที่คลอดออกมา ศีรษะฟาดกับเครื่องทำความร้อนจนเลือดคั่งต้องนอนโรงพยาบาล เลยพลาดไม่ได้เห็นหน้าลูกแรกคลอด ฉันต้องพาแม่และลูกไปเยี่ยมพ่อแทน"

 

คุณทำคลอดทารกมากี่คนแล้ว?

 

"ตลอดระยะเวลา 31 ปี ฉันทำคลอดมานับพันครั้งจนตอนนี้เลิกนับแล้ว"

 

คุณคิดว่าอะไรเป็นสิ่งสำคัญในความสัมพันธ์ระหว่างคนเป็นแม่กับคนทำคลอด?

 

"ฉันมองว่าการสื่อสารที่ดีเป็นสิ่งสำคัญ พยาบาลต้องสนับสนุนแม่ให้เลือกวิธีคลอดที่เหมาะสมด้วยตัวเอง คอยอำนวยความสะดวก ให้ยาแก้ปวด เพื่อให้การคลอดผ่านไปด้วยดี"

คำแนะนำสำหรับว่าที่คุณพ่อ

 

"ว่าที่คุณพ่อย่อมต้องการผู้สนับสนุนเช่นกัน อาจด้วยการพูดคุยระหว่างคู่ครอง หรือพูดคุยกับเพื่อนซึ่งเคยเป็นพ่อมาแล้วก็ได้ และอย่ากลัวที่จะขอคำแนะนำหรือสอบถามปัญหาที่สงสัยจากแพทย์หรือพยาบาล หากมีโอกาสไปเข้าร่วมชั้นเรียนเตรียมคลอดกับภรรยา"

ความจริงระหว่างตั้งครรภ์ โดยเฉพาะการตั้งครรภ์ครั้งแรก ไม่ว่าจะมีอาการอะไรเกิดขึ้น คุณแม่มักเป็นกังวล และรู้สึกถึงความผิดปกติ ทั้งที่ความเป็นจริง บางอาการเป็นอาหารปกติของคุณแม่ตั้งครรภ์นั่นเอง

 

 

1. ปัสสาวะเล็ด

"แย่แล้ว ทำไมเราถึงอั้นไม่ได้ล่ะ อะไรๆ ข้างในต้องหย่อนยานแน่เลย" ความจริงอาการปัสสาวะเล็ด ไม่ได้เกิดขึ้นกับคุณแม่ตั้งครรภ์เท่านั้น สังเกตดีๆ คนปกติธรรมดาๆ ก็เป็นกันค่ะ แต่อาจจะเกิดไม่บ่อย ปกติเราจะควบคุมการไหลปัสสาวะของเราได้ แต่ในบางกรณีเมื่ออยู่เหนือการควบคุม ก็ทำให้ปัสสาวะเล็ดลอดออกมาได้เช่นกัน เนื่องจากในช่องท้องมีแรงดันเพิ่มขึ้น เช่น ไอ จาม หัวเราะ หรือเวลาที่เรายกของหนักๆ (บางคนเกิดอาการกลัวมากๆ ก็ปัสสาวะเล็ดได้เหมือนกัน)

 

สำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์ ที่ร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างสูง ระบบทางเดินปัสสาวะมีการขยายตัว ส่งผลให้กล้ามเนื้อหูรูดไม่แข็งแรง ประกอบกับลูกในท้องตัวโตขึ้น มดลูกขยายตัวจนกดทับกระเพาะปัสสาวะ ทำให้กลั้นปัสสาวะไม่อยู่ได้บ่อยๆ โดยเฉพาะคุณแม่ที่ตั้งครรภ์อยู่ในช่วง 3 เดือนสุดท้าย

วิธีป้องกัน

- เข้าห้องน้ำทันทีที่รู้สึกปวด ถึงแม้บางคนบอกว่าเบื่อที่จะต้องลุกขึ้นเดินบ่อยๆ แต่การกลั้นปัสสาวะไว้นานเกินไป จะทำให้เราควบคุมตัวเองไม่ได้ ยิ่งถ้ามีอาการไอ จาม หัวเราะ แล้วปัสสาวะเล็ดออกมา ยิ่งทำให้คุณแม่รำคาญกว่าการเดินเข้าห้องน้ำบ่อยๆ อีกค่ะ

- คุณแม่บางคน ไม่อยากเข้าห้องน้ำบ่อย จึงใช้วิธีดื่มน้ำให้น้อยลง ก็เป็นวิธีที่ผิดเช่นกันค่ะ การดื่มน้ำน้อยไม่ได้ช่วยแก้ปัญหานี้ และอาจเพิ่มปัญหาสุขภาพอื่นตามมาได้ เช่นอาการท้องผูก

- หลังคลอดอาการปัสสาวะเล็ดก็จะค่อยๆ หายไปเองค่ะ ไม่ต้องกังวล แต่ถ้าคุณแม่ยังมีอาการต่อเนื่อง ก็ควรปรึกษาแพทย์ค่ะ

 

2. มีลมในท้อง

"เรอจนอายเพื่อนข้างโต๊ะแล้วนะ ทำยังไงดีเนี่ย" เวลาเราพูด กินอาหาร เกิดความเครียด ในลำไส้มีแบคทีเรียมากเกินไป ล้วนทำให้เกิดลมในท้อง ส่งผลให้เรารู้สึกไม่สบาย อึดอัด ปวดมวนท้อง แต่ถ้าได้ผายลม หรือเรอ ก็จะทำให้สบายท้อง สบายตัวมากขึ้น

สำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์ที่อึดอัด รำคาญกับอาการลมในท้อง ท้องอืด เรอเหม็นเปรี้ยว ผายลม ยิ่งถ้าต้องทำงานอยู่นอกบ้านด้วยแล้ว ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจเพิ่มขึ้นไปอีก (บางทีก็ผายลม หรือเรอออกมาชนิดห้ามไม่ทัน ยั้งไม่อยู่กันเลย) สาเหตุที่ทำให้มีอาการแบบนี้

นอกจากที่กล่าวมาแล้ว ยังเป็นเพราะมดลูกที่ใหญ่ขึ้นไปเบียนกระเพาะอาหาร เนื้อที่ในการบรรจุอาหารจึงน้อยลง กระเพาะก็ทำงานได้ไม่เต็มที่ ย่อยอาหารไม่ไม่สะดวก จึงเกิดมีลมในกระเพาะขึ้นได้ ยิ่งเมื่ออายุครรภ์หลังจาก 7 เดือนไปแล้ว บางท่านอาจได้ยินเสียงโครกครากในท้อง และรู้สึกว่ามีลมมากจนท้องกลมเป่งก็เป็นได้ค่ะ

วิธีป้องกัน

- เมื่อเนื้อที่ในกระเพาะอาหารมีน้อยลง ดังนั้นจากที่เคยกินข้าวมื้อละ 1 จานพูนๆ ก็อาจจะเหลือสัก เกือบๆ 1 จาน แล้วเว้นช่วงสัก 2-3 ชั่วโมง แล้วค่อยกินอีกนิดหน่อย คือ การซอยย่อยมื้ออาหารนั่นเองค่ะ ให้เป็นมื้อเล็กๆ แต่ถี่ขึ้น กระเพาะอาหารจะได้ย่อยอาหารได้สะดวกขึ้น คุณแม่ไม่รู้สึกอึดอัดจนเกินไป

- กินอาหารที่ย่อยง่ายๆ เช่น เนื้อปลา ข้าวต้ม หลีกเลี่ยงอาหารมันๆ อาหารทอด เพราะเป็นอาหารย่อยยาก และเครื่องดื่มที่มีแก๊ส อย่างน้ำอัดลม หรือโซดา

- คุณแม่ไม่จำเป็นต้องซื้อยาขับลมมากินเองนะคะ ถ้าอึดอัดมากจนรู้สึกว่าเป็นเรื่องผิดปกติ ไปพบแพทย์ดีกว่าค่ะ

 

3. เจ็บกระดูกใต้อก

"นั่งก็เจ็บ นอนก็เจ็บ ทำไม่ไม่สบายตัวอย่างนี้นะ" อาการเจ็บแปลบบริเวณใต้อก ไม่ได้เป็นอาการที่ร้ายแรง แต่บางคนอาจจะปวดจนรู้สึกทรมาน บางคนปวดแค่พอให้หงุดหงิดใจ เหมือนมีอะไรมาตำๆ บริเวณใต้อกด้านใดด้านหนึ่ง

สาเหตุเหมือนกับ 2 อาการก่อนหน้านี้คือ เมื่อมดลูกขยายตัวไปกดทับอวัยวะต่างๆ โดยที่อาการเจ็บใต้อกที่ไปกดทับกระดูก ทำให้เจ็บกระดูกใต้อกนั่นเอง ฉะนั้นเมื่อคลอดน้องแล้ว ก็จะไม่มีปัญหาที่เกิดขึ้นหลังคลอดแน่นอนค่ะ

วิธีป้องกัน

- เลือกบราที่พอดีกับหน้าอกที่ขยายขึ้น อย่าทนใส่บราขนาดเดิมตั้งแต่ก่อนตั้งครรภ์ เพราะยิ่งไปเพิ่มการกดทับของกระดูกมาขึ้น และควรเลือกบราที่สวมใส่สบาย ไม่มีโครงมากดทับ

- ใครที่ติดการนั่งหลังค่อม ต้องพยายามยืด นั่งหลังตรง โดยมีหมอนรองไว้ด้านหลัง เพื่อให้บริเวณใต้อกมีเนื้อที่มากขึ้น
- บรรเทาอาการเจ็บโดยการนั่ง แล้วยกมือทั้งสองข้างเหนือศีรษะ แล้วให้อีกคนช่วยดึงแขนคุณแม่ขึ้นทีละข้างช้าๆ สลับไปมา จะช่วยลดอาการเจ็บกระดูกได้

 

 

 

 

4. เหงือกอักเสบ

 

"ทำไมตอนท้องถึงมีเลือดออกที่เหงือก แล้วรู้สึกเจ็บๆ ช้ำๆ ด้วยนะ ทั้งที่ก็ดูแลฟันอย่างดีมาตลอด" โดยปกติอาการเหงือกอับเสบ จะเกิดจากการดูแลทำความสะอาดฟันไม่ดีพอ มีคราบอาหารจำพวกแป้งและน้ำตาลเกาะบนผิวฝัน ทำให้แบคทีเรียเจริญเติบโตได้ดีกลายเป็นคราบหินปูนเกาะ เป็นที่สะสมของเชื้อมากขึ้นไปอีก ให้เหงือก และคอฟันเกิดการอักเสบลุกลาม โดยอาการเริ่มต้นคือ เมื่อแปรงฟันก็มีเลือดออก เหงือกบวม ช้ำ สีคล้ำขึ้น มีกลิ่นปาก

ในช่วงตั้งครรภ์ คุณแม่หลายคนเข้าใจผิด คิดว่าระหว่างตั้งครรภ์ไม่สามารถทำฟันได้ จึงละเลยในการไปหาหมอฟัน แต่ในความเป็นจริงแล้วต้องดูแลฟันมากขึ้น ถ้ามีฟันผุ หรือถึงเวลาขูดหินปูนก็ต้องไปตามนัดที่ทันตแพทย์กำหนด เนื่องจากถ้าภายในช่องปากไม่ได้รับการดูแลที่ดี มีแบคทีเรียสะสมอยู่ภายในช่องปาก ก็เป็นสาเหตุทำให้เกิดฟันผุ และเหงือกอักเสบขึ้นมา

ข้อควรระวังอีกเรื่องคือ คุณแม่ที่เป็นเหงือกอักเสบมีภาวะเสี่ยงที่ลูกน้อยจะคลอดก่อนกำหนด น้ำหนักน้อย ลูกไม่แข็งแรง เนื่องจากเชื้อโรคจะไปตามกระแสเลือดเข้าสู่รก และตัวลูกน้อยในท้อง ดังนั้นอย่าปล่อยปละละเลยเรื่องฟันเด็ดขาดนะคะ

วิธีป้องกัน

- แปรงฟัน โดยใช้ขนแปรงนุ่มๆ แปรงเบาๆ ทุกครั้งหลังกินอาหาร ถ้าแปรงไม่ได้ ให้บ้วนน้ำ แต่อย่างน้อยต้องแปรงวันละ 2 ครั้ง และควรใช้ร่วมกับไหมขัดฟัน

- หมั่นไปพบทันตแพทย์ เพื่อขูดหินปูน ตรวจเช็คว่ามีความผิดปกติเกี่ยวกับฟัน

อาการเท้าบวมเกิดขึ้นได้กับคุณแม่ที่ตั้งครรภ์ (โดยเฉพาะตอนท้องแก่) แต่เป็นแล้วก็อดกังวลไม่ได้ จะเป็นอะไรไหม แล้วเท้าจะกลับมาเหมือนเดิมหรือเปล่า

 

ที่มา ... แม่ (ท้อง) เท้าบวม

          หนึ่งในอาการที่แม่ตั้งครภ์พบได้บ่อยๆ ก็คือ อาการเท้าบวม ซึ่งมักจะเกิดในช่วงสัปดาห์ที่ 36-37 โดยมีสาเหตุหลักๆ มาจาก

ฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลง ฮอร์โมนบางตัวจากการตั้งครรภ์มีผลให้เซลล์ของเส้นเลือดมีระยะห่างกันมากขึ้น น้ำที่อยู่ในเส้นเลือดจึงรั่วออกไปอยู่บริเวณรอบๆ เส้นเลือดมากขึ้น และคั่งค้างอยู่ในชั้นของไขมัน ทำให้ขาบวมได้

มดลูกขยายขนาด ขนาดของมดลูกที่ใหญ่ขึ้นไปกดเส้นเลือดบริเวณขา ทำให้การไหลของเลือดจากส่วนล่างของร่างกายกลับเข้าสู่หัวใจน้อยลง เลือดจึงคั่งอยู่ที่ส่วนล่างของร่างกาย

            แรงดึงดูดของโลก ความจริงข้อนี้คุณแม่หลายๆ คนคงนึกไม่ถึง แต่แรงดึงดูดของโลกที่ทำให้ของเหลวในร่างกายไหลมารวมกันที่บริเวณเท้า ก็เป็นสาเหตุหนึ่งของปัญหานี้ขึ้นได้

          สัญญาณครรภ์เป็นพิษ แม้ว่าอาการบวมอาจเป็นเรื่องปกติที่เกิดได้กับแม่ท้อง แต่การบวมบางอย่างก็อาจไม่ปกติ เมื่อคุณแม่สังเกตตัวเองแล้วพบว่า แม้จะหลีกเลี่ยงการเดินหรือยืนนานๆ แล้วเท้ายังคงบวมอยู่ และมีความดันโลหิตสูงด้วย อาจจะเกิดภาวะครรภ์เป็นพิษก็ได้ ควรพบแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

ตัวเร่ง ทำเท้าบวม 

          ใช่ว่าแม่ท้องจะประสบปัญหาเท้าบวมกันทุกคนหรอกนะคะ มีหลายปัจจัยทีเดียวที่อาจจะทำให้คุณแม่ต้องเจอกับปัญหานี้ โดยเฉพาะตัวของคุณเองและกิจกรรมที่ทำ

1.น้ำหนักที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้เท้าคุณแม่บวมมากตามไปด้วย

2.เดินหรือยืนมากตลอดวัน แบบนี้ตกเย็นจะปวดเมื่อยมากกว่าปกติ ดีไม่ดีอาจจะเป็นตะคริวมากขึ้น เวลาเดินก็เลยยิ่งปวดฝ่าเท้ามากขึ้นด้วย 

3.มีเส้นเลือดขอดมากขึ้น โดยเฉพาะบริเวณน่องด้านหลัง ทำให้เลือดไหลเวียนได้ไม่ดีเท้าจึงบวมมากขึ้นได้

4.นั่งในท่าเดิมนานๆ  คุณแม่ที่ไม่ค่อยได้เดิน นั่งนานๆ จะมีโอกาสขาบวมมากกว่าคุณแม่ที่เดินไปโน่นมานี่เสียบ้าง การเปลี่ยนท่าทางบ่อยๆ จะทำให้เลือดหรือน้ำที่คั่งอยู่ไหลกลับเข้าสู่เส้นเลือด ได้มากขึ้น อาการบวมก็จะน้อยลง

 

3 วิธีบรรเทาบวม

     คุณแม่สามารถใช้ 3 วิธีง่ายๆ นี้ช่วยลดอาการเท้าบวมที่เกิดขึ้นได้

ออกกำลังกาย

1.เดิน  คุณแม่ควรหาจังหวะออกกำลังกายเบาๆ บ้าง เช่น เดินออกกำลังกายหลังมื้อเที่ยง ครั้งละครึ่งชั่วโมง แนะนำให้ลองออกกำลังกายแบบเดินในน้ำเมื่ออายุครรภ์มากขึ้น เพราะแรงต้านของน้ำจะทำให้ต้องออกแรงมากขึ้น ฝึกกล้ามเนื้อขาได้แบบไม่เหนื่อยเกินไป

2.บริหารขา ระหว่างทำงานคุณแม่ลองหาเก้าอี้ที่มีพนักพิงสบายๆ มาใช้ แล้วเริ่มบริหารขาแบบง่ายๆ ด้วยการยกขาขึ้นให้ขนานพื้นทีละข้าง กระดกเท้าขึ้นลง แล้วหมุนข้อเท้าทวนเข็มนาฬิกาและตามเข็มนาฬิกาสลับกันไป

ปรับพฤติกรรม

1.ลุกจากโต๊ะบ้าง คุณแม่บางคนนั่งทำงานเพลินจนลืมไปว่าตัวเองนั่งอยู่ท่านี้นานแค่ไหนแล้ว อย่าลืมแปะโน้ตเตือนให้ลุกขึ้นเปลี่ยนอิริยาบถทุก 1-2 ชั่วโมง เพื่อไม่ให้เลือดหรือน้ำคั่งอยู่ที่

เท้า ด้านล่าง อ้อ..หลีกเลี่ยงการนั่งไขว่ห้างด้วยนะคะ ท่านั่งแบบนี้ทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวก ไม่เหมาะกับแม่ท้องอย่างเรา

2.ไม่ยืนหรือเดินนานๆ เพราะจะทำให้เลือดคั่งที่เท้าจนบวมได้ ควรนั่งหรือนอนเพื่อพักขาบ้างค่ะ

3.นอนยกขาให้สูง ช่วงกลางคืนเวลานอนควรเอาหมอนสัก 1-2 ใบมาหนุนที่เท้า เพื่อยกเท้าให้ระดับเท้าสูงกว่าระดับหัวใจ ก็จะช่วยให้เลือดที่คั่งอยู่ไหลกลับเข้าหัวใจได้มากขึ้น 

4.ดื่มน้ำมากๆ วันละ 8 แก้วกำลังดี น้ำช่วยให้เลือดไหลเวียนสะดวก ช่วยลดอาการบวมได้ค่ะ

5.หลีกเลี่ยงอาหารที่เค็มจัด เพราะการมีเกลืออยู่ในร่างกายเป็นจำนวนมากนั้น จะทำให้ร่างกายต้องดูดซับน้ำมากตามไปด้วย แต่เพิ่มอาหารจำพวกโปรตีนให้มากขึ้น เพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อให้แข็งแรงและผนังหลอดเลือดให้แข็งแรง 

6.พยายามควบคุมน้ำหนักของคุณแม่เอง ไม่ให้อยู่ในระดับที่มากเกินกำหนด เพราะน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นจำนวนไม่น้อยนั้นมาจากน้ำ ของเหลวจำนวนมากพวกนี้มักจะไปสะสมอยู่ที่เท้า การควบคุมน้ำหนักทำให้การหมุนเวียนเลือดในขาดีขึ้นค่ะ

นวดและแช่เท้า

1.แช่เท้าในน้ำอุ่น หยดน้ำมันหอมระเหยเพิ่มลงไปอีกนิด ช่วยให้ผ่อนคลายและขยายเส้นเลือด ทำให้เลือดไหลเวียนดี ลดโอกาสที่เท้าบวมได้

2.นวดกระตุ้นต่อมน้ำเหลือง ช่วยให้การไหลเวียนของน้ำเหลืองดีขึ้น การนวดแบบนี้ลดอาการเท้าบวมได้ 

เลือกรองเท้าให้เหมาะ

1.ไม่ใส่รองเท้าให้คับเกินไป เมื่อเท้าบวมขึ้นก็ควรจะเปลี่ยนขนาดไปตามเท้าที่ใหญ่ขึ้น

2.รองเท้าส้นสูงเหรอ เก็บไว้ในตู้ก่อนดีกว่าค่ะ เพราะการใส่รองเท้าส้นสูงยิ่งทำให้ต้องเกร็งปลายเท้าและปวดบวมมากขึ้น ควรใส่รองเท้าหุ้มส้นที่สูงประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง ไม่ควรใส่รองเท้าแตะ เพราะใส่แล้วมีโอกาสหลุดจากเท้าได้ อันตรายนะคะ

3.พื้นส่วนที่รองรับเท้าควรเป็นยางนุ่มๆ แต่ไม่ควรนุ่มมากเกินไป เพราะอาจทำให้ปวดเท้าได้ ถ้าเป็นรองเท้าที่มีปุ่มนวดเท้า น่าจะบรรเทาการปวดได้มากขึ้น กรณีที่ปุ่มนวดเท้านั้นไม่แหลมและแข็งจนเกินไป

ได้วิธีดูแลไปแล้ว เท้าบวมก็ไม่ใช่ปัญหาหนักอกของแม่ท้องอีกต่อไปแล้วค่ะ

 

Modern Mom’s Concern

การนวดฝ่าเท้า เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับแม่ท้องนะคะ เพราะการกดจุดบางจุด อาจมีผลกระทบต่อมดลูก ทำให้แท้งง่าย อย่าเสี่ยงดีกว่าค่ะ

อาหารการกินระหว่างตั้งครรภ์

 

1. ต้องเปลี่ยนนิสัยในการรับประทานอาหารมั้ย  2. การรับประทานอาหารที่ถูกหลักโภชนาการเป็นอย่างไร  3. อาหารหลัก 5 หมู่ประกอบด้วยอะไรบ้าง 4. ทำไมคาร์โบไฮเดรตจึงมีความสำคัญ  5. ทำไมอาหารที่มีกากใย (Fibre) จึงมีความสำคัญ  6. ทำไมการรับประทานอาหารที่มีไขมันมากเกินไปจึงไม่ดีต่อร่างกาย  7. ร่างกายต้องการโปรตีนจำนวนเท่าไหร่ต่อวัน 8. ส่วนวิตามินและเกลือแร่ล่ะ ร่างกายต้องการมากน้อยแค่ไหน  9. อาหารชนิดใดบ้างที่เป็นแหล่งรวมวิตามิน 10. ทำไมแคลเซียมจึงมีความสำคัญต่อร่างกายมาก  11. บทบาทของธาตุเหล็กในระหว่างการตั้งครรภ์  12. แล้วธาตุสังกะสีล่ะ สำคัญอย่างไร 13. ทำไม Folic Acid (กรดโฟลิก) และวิตามิน B12 จึงมีความสำคัญมากเช่นกัน 14. จะทราบได้อย่างไรว่าน้ำหนักขึ้นตามปกติ 15. การรับประทานอาหารมื้อใหญ่ๆ มื้อเดียวต่อวันจะเป็นการเพียงพอมั้ย 16. เป็นเรื่องปรกติมั้ย ที่จะอยากทานอาหารชนิดหนึ่งชนิดใดมากเป็นพิเศษ 17. ถ้าเป็นมังสะวิรัติ ต้องทานวิตามินเสริมมั้ย ต้องเปลี่ยนนิสัยในการรับประทานอาหารมั้ย  ถ้าคุณรับประทานอาหารครบทั้ง 5 หมู่ถูกต้องตามหลักโภชนาการ เป็นนิสัยอยู่แล้ว เพียงแต่ อาหารนั้นจะต้องทำให้สุกดีเสียก่อนก็ไม่จำเป็นต้อง เปลี่ยนแปลงอะไร ถ้าคุณมีข้อสงสัยส่วนตัวที่คุณ ต้องการทราบเกี่ยวกับอาหารที่คุณทานเนื่อง จากปัญหาทางสุขภาพ ควรสอบถามจากคุณ หมอที่iคุณฝากครรภ์ด้วย  Back  การรับประทานอาหารที่ถูกหลักโภชนาการเป็นอย่างไร  ไม่มีอาหารชนิดหนึ่งชนิดใดที่มีสารอาหารครบถ้วน ทุกชนิดที่เราต้องการเพื่อการมีสุขภาพที่ดี แข็งแรง ฉะนั้นเพื่อให้ได้สารอาหารครบถ้วน เราจึงต้องรับ ประทานอาหารหลากหลายชนิดทุกวัน จากอาหาร หลัก 5 ประเภท (ซึ่งประกอบด้วย คาร์โบไฮเดรต, โปรตีน, ไขมัน, วิตามิน และเกลือแร่) Back  อาหารหลัก 5 หมู่ประกอบด้วยอะไรบ้าง  คาร์โบไฮเดรต - ข้าว, ข้าวซ้อมมือ, ข้าวกล้อง, ข้าวโพด, ขนมปัง, ขนมปังธัญพืช, ก๋วยเตี๋ยว, ถั่วแดง, เผือก, มัน, มันฝรั่ง, ปาสต้า, และคอร์นเฟลกซ์ต่างๆ โปรตีน - เนื้อสัตว์ทุกชนิด (เนื้อหมู, เนื้อแดง, ไก่, เป็ด), เนื้อปลา, เครื่องใน, ไข่, นม, เนย, ถั่ว, งา, ลูกบัว, เส้นก๋วยเตี๋ยว ที่ทำจากถั่วเหลือง, ขนมปังธัญพืช, และโยเกิร์ต ไขมัน - ไขมันจำนวนที่เท่ากันกับโปรตีนหรือคาร์โบไฮเดรตจะให้แคลอรี่มาก กว่าถึง 2 เท่า ส่วนมากอาหารโปรตีนที่มีไขมันปน อยู่ด้วยเป็นจำนวนที่เพียงพอแล้ว ฉะนั้นจึงไม่จำ เป็นต้องหาจากที่อื่นมาเพิ่ม วิตามิน - ผลไม้, ผักสดแทบทุกชนิด โดยเฉพาะ ผักกะเฉด, ผักตำลึง, ผักขม, และผักบุ้ง อุดมด้วยวิตามินหลาย ชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อคุณแม่และทารกในครรภ์ นอกจากนั้นยังมีในเนื้อสัตว์, ปลา, นมและถั่ว  เกลือแร่ - เมื่อตั้งครรภ์ ร่างกายต้องการเกลือแร่โดยเฉพาะเหล็กและแคลเซียมมาก เป็นพิเศษ เพื่อช่วยเสริมสร้างการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์ ( เม็ดเลือดแดง และ กระดูก )  ธาตุเหล็ก: มีในอาหารพวกเนื้อแดง, เนื้อปลา, ถั่วเขียว, ถั่วเหลือง, ใบขี้เหล็ก, ใบตำลึง, ใบชะพลู, เส้นหมี่, น้ำตาลมะพร้าว, ไข่แดง, ใบกระเพรา, ใบคึ่นช่าย, งาดำ, งาขาว, และชะอม  แคลเซียม: นม, ผักสีเขียว, ผลิตภัณฑ์จากถั่ว, ปลาไส้ตัน, กุ้ง, เผือก, มัน, และเมล็ดทานตะวัน  นอกจากนั้น คุณแม่ตั้งครรภ์ควรดื่มน้ำให้เพียงพอ น้ำดื่มบริสุทธิ์เป็นสิ่งที่ดีที่สุด รองลงมาคือน้ำผล ไม้ซึ่งจะช่วยให้คุณแม่รู้สึกสดชื่นขึ้นด้วยค่ะ Back  ทำไมคาร์โบไฮเดรตจึงมีความสำคัญ  อาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตทำให้ร่างกายมีพลังงานแล้วยังเป็นแหล่ง อาหารสำคัญสำหรับอาหารกากใย (Fiber) ในระหว่างตั้งครรภ์นั้น คุณแม่ต้องการพลังงานเพิ่มขึ้นจากปรกติประมาณ 500 แคลอรี่  แหล่งอาหารสำคัญของคาร์โบไฮเดรตคือ อาหารจำพวกแป้ง เช่น ข้าวสวย, ก๋วยเตี๋ยว, ถั่วแดง, มันฝรั่ง, ขนมปัง, เผือก, งา, ถั่ว และพวกคอร์นเฟล็กซ์ต่างๆ โดยเฉพาะข้าวซ้อมมือ, ข้าวกล้อง, ขนมปังธัญพืช เป็นอาหารที่มีคุณค่าสูง เพราะให้ทั้งพลังงาน วิตามิน เกลือแร่และกากใย ข้าว, ขนมปังและมันฝรั่งเป็นอาหารที่เหมาะสมสำหรับ ทำให้เรามีสุขภาพดีมานานชั่วอายุคน แต่โชคร้ายที่ปัจจุบัน อาหารเหล่านี้ถูกเข้าใจว่าทำให้อ้วน อันที่จริงเจ้าตัวการที่ทำให้อ้วน คือไขมัน เนย, ครีม, น้ำตาล และซอสต่างๆ ที่เรานำมา ใส่เพื่อปรุงอาหารต่างหาก อย่าสับสนว่าอาหารกลุ่ม คาร์โบไฮเดรตคือ ขนมเค๊ก, คุกกี้ และขนมปังกรอบต่างๆ สิ่งเหล่านี้มีไขมันแอบแฝงอยู่ โดยเฉพาะครีมและ น้ำตาล การทานบ่อยๆในจำนวนมากๆ ต่างหากที่ทำให้อ้วนได้ Back  ทำไมอาหารที่มีกากใย (Fiber) จึงมีความสำคัญ อาหารที่มีกากใยช่วยให้ระบบการย่อยอาหารทำงานได้รวดเร็วขึ้น และช่วยป้องกันโรคท้องผูกและริดสีดวงทวาร (Hemorrhoid) ถ้าในแต่ละวันคุณรับประทานผลไม้, ผัก และ ขนมปังธัญพืช คุณก็จะได้รับกากใย (Fiber) เพียงพอ Back  ทำไมการรับประทานอาหารที่มีไขมันมากเกินไปจึงไม่ดีต่อ ร่างกาย การทานอาหารที่มีไขมันเพียงเล็กน้อยมี ความสำคัญต่อร่างกาย แต่ถ้า ทานไขมันชนิดอิ่มตัว (Saturated fat ) มากเกินไปจะทำให้มีโอกาส เป็นโรคหัวใจ, มะเร็งบางชนิด และปัญหาอื่นๆ จะตามมา ไขมันนั้นเป็นแหล่งสร้างพลังงาน จึงหมายความว่ามีแคลลอรี่สูง และนำไปสู่การมีน้ำหนักมาก ไขมันชนิดอิ่มตัว คือ ครีม, เนย, น้ำมันปาล์ม และ กากหมู ส่วนไขมันชนิดไม่อิ่มตัว ( unsaturated fat ) คือ น้ำมันเมล็ดทานตะวัน, ข้าวโพด, น้ำมันมะกอก และ น้ำมันถั่วเหลือง Back  ร่างกายต้องการโปรตีนจำนวนเท่าไหร่ต่อวัน เราต้องการโปรตีนเพื่อความเจริญเติบโตและซ่อมแซม เนื้อเยื่อของร่างกาย รวมทั้งผลิตฮีโมโกลบิน (Hemoglobin) ซึ่งเป็นตัวนำออกซิเจนในเลือดไปสู่ส่วนต่างๆ ของร่างกาย และสร้างภูมิคุ้มกันเพื่อต่อสู้กับเชื้อโรค ผู้หญิงเราปกติต้อง การโปรตีน 36-45 กรัมต่อวันโดยเฉลี่ย ส่วนผู้หญิงตั้ง ครรภ์ต้องการโปรตีนมากกว่าผู้หญิงปกติ 6 กรัมต่อวัน คือประมาณ 42 - 51 กรัม ทั้งนี้ยังขึ้นอยู่กับว่าคุณแม่ทำ งานโดยใช้พลังงานเท่าไหร่ด้วย ตัวอย่างจำนวนโปรตีนที่ร่างกายต้องการในแต่ละวัน เนื้อแดง 100 กรัม ให้โปรตีนจำนวน 27 กรัม นม 1 แก้ว ให้โปรตีนจำนวน 6 กรัม ไข่ 1 ฟอง ให้โปรตีนจำนวน 6 กรัม เนื้อปลา 85 กรัม ให้โปรตีนจำนวน 19 กรัม ถั่ว 120 กรัม ให้โปรตีนจำนวน 6 - 9 กรัม Back  ส่วนวิตามินและเกลือแร่ล่ะ ร่างกายต้องการมากน้อยแค่ไหน ถึงแม้ว่าวิตามินมีความจำเป็นต่อสุขภาพของคุณแม่ ขณะที่ร่างกายของเราเอง ก็ได้วิตามินจำนวนหนึ่งที่มีอยู่ในอาหารส่วนใหญ่และก็ยังเก็บสะสมวิตามินบาง ชนิดได้ เช่น วิตามิน A, D และ B12 ฯ แต่ก็มีเหตุผลทางการแพทย์บ่งชี้ว่า ร่างกายเราไม่สามารถดูดซึมวิตามินและแร่ธาตุอีกหลายอย่างจากอาหารที่เรา รับประทานได้อย่างเพียงพอ ดังนั้นแพทย์จึงแนะนำให้เรารับประทานวิตามิน และธาตุเหล็กเสริม อย่างไรก็ตามวิตามินและแร่ธาตุสามารถเป็นโทษต่อร่างกายได้ ฉะนั้นอย่าซื้อวิตามินเสริมมารับประทานเองยกเว้นคุณหมอจะเป็นผู้สั่งให้ Back  อาหารชนิดใดบ้างที่เป็นแหล่งรวมวิตามิน วิตามิน A: ไข่แดง, นมสด, เนย,ชีส, น้ำมันตับปลา, เครื่องในสัตว์, ผักใบเขียว/ใบเหลือง และผักสีส้ม, ผลไม้ วิตามินกรุ๊ป B ทั้งหลาย (B1, B2, B3, B5, B6): ไก่, เนื้อวัว, ปลา, ปลาทู, นม, ไข่, Cereal, ขนมปัง, ยีสต์, ถั่วลันเตา, ถั่วแขก, ถั่วแดง, ถั่วเหลือง, ถั่วลิสง, ข้าวซ้อมมือ, อาหารธัญพืช, , ผักใบเขียว, , เครื่องในสัตว์, เห็ด, มะเขือเทศ,  วิตามิน B12: วิตามินสำคัญชนิดนี้ไม่พบในอาหาร ที่มาจากพืช จะมีในเนื้อสัตว์, เครื่องในสัตว์, เนื้อปลา, นม, ไข่ วิตามินนี้มีความสำคัญต่อการพัฒนาของทารกในครรภ์ คุณแม่ที่ไม่ทานเนื้อ, นม หรือไข่สามารถได้รับวิตามิน B12 โดยการทานอาหาร ที่ผลิตจาก yeast (เช่น Marmite) หรือวิตามินเสริม  วิตามิน C: ผลไม้และผักต่างๆ โดยเฉพาะผลไม้รสเปรี้ยว เช่น ส้ม, น้ำมะนาว, มะเขือเทศ, มะขามป้อม ฝรั่ง, และ มันเทศ  วิตามิน D: น้ำมันปลา, ปลา, เนย, นมสด, และผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ทำจากนมสด, ไข่แดง, Cereal วิตามิน D ช่วยในการดูดซึมแคลเซียม Back  ทำไมแคลเซียมจึงมีความสำคัญต่อร่างกายมาก  แคลเซียมจำเป็นต่อการสร้างกระดูก และฟันของทารกในครรภ์ ผู้หญิงโดยทั่วไปอายุ 19 ปีขึ้นไป โดยปกติควรได้รับแคลเซียม 527-700 มิลลิกรัมต่อวัน ส่วนเด็กผู้หญิงวัยรุ่นอายุ 11-18 ปีควรได้รับ 625-800 มิลลิกรัมต่อวัน คุณแม่ควรรับประทานอาหาร ที่มีแคลเซียมอย่างเพียงพอตลอดการตั้งครรภ์ แหล่งอาหารที่มีแคลเซียมได้แก่ นม, และเนยแข็ง นมสด 1 ไปน์มีแคลเซียม 673 มิลลิกรัม และนมสดพร่องมันเนย (Semi-skimmed milk) มีแคลเซียม 706 มิลลิกรัม นอกจากนั้นยังมีใน ปลาไส้ตัน, ปลากรอบต่างๆ, ผลิตภัณฑ์จากถั่ว, กุ้ง, ผักใบเขียว, ไข่, เม็ดอัลมอนด์, งา คุณอาจปรึกษาแพทย์เพื่อขอ รับวิตามินเสริมที่มีแคลเซียมได้ หากว่าปกติคุณไม่ได้รับ ประทานอาหารพวกนี้ แต่คุณควรรับประทานไข่เป็นประจำ เพราะวิตามิน D ที่มีอยู่ในไข่จะช่วยให้การดูดซึมของแคลเซียมดีขึ้น Back  บทบาทของธาตุเหล็กในระหว่างการตั้งครรภ์  ธาตุเหล็กมีความจำเป็นต่อฮีโมโกลบิน ซึ่งเป็นโปรตีนสำคัญในเม็ดเลือดแดง โดยเป็นตัวพาออกซิเจนไปสู่เนื้อเยื่อและทารกในครรภ์ ถ้าร่างกายคุณมีธาตุเหล็กไม่เพียงพอจะนำไปสู่การเป็นโรคโลหิตจาง (Anemia) ซึ่งทำให้คุณรู้สึกเหนื่อยง่าย อ่อนเพลีย หายใจไม่สะดวก ผู้หญิงอายุ 11 - 49 ปีควรได้รับธาตุเหล็ก 11.4 - 14.8 มิลลิกรัมต่อวัน แต่ถ้าคุณมีประจำเดือนมามากในแต่ละเดือน ควรได้รับธาตุเหล็กมากกว่านั้น บางคนอาจทานวิตามินเหล็ก เสริมระหว่างการตั้งครรภ์ ซึ่งในการตรวจเลือดระหว่างการ ฝากครรภ์จะสามารถบอกได้ว่าจำเป็นแค่ไหน การได้รับธาตุเหล็กมากเกินไปอาจทำให้เกิดโทษได้ เหมือนกัน ฉะนั้นอย่าทาน วิตามินเหล็กเสริมเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ก่อน และควรเก็บยาเหล่านี้ให้พ้นมือเด็ก ธาตุเหล็กมีในสารอาหารเหล่านี้: เนื้อแดง, เนื้อปลา, ไข่, ผักใบเขียว เช่น ใบขี้เหล็ก, ใบตำลึง, ใบชะพลู, ผักขม, ถั่ว, เส้นหมี่, น้ำตาลมะพร้าว และผลไม้อบแห้งทั่วไป วิตามิน C จะช่วยให้ร่างกายดูดซึมธาตุเหล็กได้ง่ายขึ้น Back  แล้วธาตุสังกะสีล่ะ สำคัญอย่างไร ธาตุสังกะสีมีความจำเป็นสำหรับการสร้างกระดูก, ระบบของประสาทและสมองของทารก ธาตุสังกะสีมักจะมีในเนื้อแดง, เนื้อปลา, ปลาหมึก, ปลากระป๋อง, หอยนางรม และอาหารทะเลอื่นๆ, ไข่, ถั่ว และเนยแข็ง Back  ทำไม Folic Acid (กรดโฟลิก) และวิตามิน B12 จึงมีความสำคัญมากเช่นกัน การได้รับ Folic Acid ในจำนวนที่เหมาะสม มีความสำคัญตลอดระยะเวลาที่คุณตั้งครรภ์ โดยเฉพาะในช่วง 12 สัปดาห์แรกของการตั้งครรภ์ เมื่ออวัยวะ ของตัวอ่อนกำลังฟอร์มตัวเป็นรูปร่าง จากการวิจัยและศึกษาพบว่า เป็นการช่วยป้องกัน ไม่ให้ทารกพิการเมื่อแรกคลอด เช่น เป็นโรคSpina Bifida (กระดูกสันหลังไม่ปิด) ถ้าผู้หญิงที่ตั้งครรภ์นั้นได้รับ Folic Acid จำนวน 0.4 - 0.5 มิลลิกรัมต่อวัน เป็นเวลาหลายเดือน ก่อนการตั้งครรภ์ จนถึงระยะอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ ดังนั้น ทางหนึ่งที่จะป้องกันไม่ให้เกิดโรค Spina Bifida เป็นครั้งแรกในครอบครัว จึงควรทาน Folic Acid จำนวน 600 ไมโครกรัม ต่อวันก่อนการตั้งครรภ์ จนถึงอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ (1000 ไมโครกรัม = 1 มิลลิกรัม) หรือคุณอาจได้รับคำแนะนำให้ทาน Folic Acid จำนวน 400 ไมโครกรัม (0.4 มิลลิกรัม) และทานอาหารที่มี Folic Acid เพิ่ม เช่น บรอคโคลี่, ผักกาดเขียว, ผักกาดแก้ว, ผักขม, ถั่วลันเตา, มันฝรั่ง, มะเขือเทศ, ผักกาดหอม, แครอท, ข้าวโพดหวาน, ถั่ว, ปลา, กล้วย, ส้ม, นม, ไข่, ขนมปัง, และข้าวซ้อมมือ จากการศึกษาค้นคว้าเร็วๆ นี้จากมหาวิทยาลัย Trinity แห่งเมืองดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ พบว่าการขาดทั้งวิตามิน B12 และ Folic Acid สามารถเพิ่ม อัตราการเสี่ยงที่ทารกจะเป็นโรค Spina Bifida Back  จะทราบได้อย่างไรว่าน้ำหนักขึ้นตามปกติ แพทย์สามารถบอกให้คุณทราบได้โดยชั่งน้ำหนักคุณเมื่อคุณ ไปฝากครภภ์ครั้งแรก ปรกติแล้วโดยเฉลี่ยน้ำหนักจะขึ้นประมาณ 11 1/4 - 13 1/2 กก. ตลอดการตั้งครรภ์ ทั้งนี้จะเป็นน้ำหนักของทารกเกือบ 50% Back  การรับประทานอาหารมื้อใหญ่ๆ มื้อเดียวต่อวันจะเป็นการเพียงพอมั้ย เป็นการดีถ้าคุณจะรับประทานอาหาร 3 มื้อต่อวัน - ในตอนเช้า, เที่ยง และช่วงเย็น เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ให้ร่างกายขาดอาหารนานเกินไป ซึ่งจะทำให้คุณรู้สึกหน้ามืด, วิงเวียนศีรษะได้ ถ้าคุณไม่รู้สึกอยากทานอาหาร คุณสามารถทำแซนด์วิชง่ายๆ ที่มีโปรตีนโดยใส่ชีส, ทูน่า หรือแฮม แล้วทานโยเกิร์ต หรือสลัดผัก หรือซุปร้อนๆ และผลไม้สด ก็จะได้รับสารอาหารเท่ากับอาหารปรุงหนึ่งมื้อ Back  เป็นเรื่องปรกติมั้ย ที่จะอยากทานอาหารชนิดหนึ่งชนิดใดมากเป็นพิเศษ อาการรู้สึกอยากรับประทานอาหารบางอย่างเป็นพิเศษ เช่นผลไม้ดอง เป็นเรื่องปรกติ ในระหว่างตั้งครรภ์ หรือบางครั้งอาจอยากดื่มเครื่องดื่มรสซ่า หรือว่ากาแฟ คุณสามารถทานตามความอยากได้ถ้าหากไม่ทำให้คุณท้องอืด แน่น จุกเสียด และในปริมาณที่ไม่มากเกินไป Back  ถ้าเป็นมังสะวิรัติ ต้องทานวิตามินเสริมมั้ย ถ้าคุณเป็นมังสะวิรัต แต่คุณทานนม, ไข่ ได้ และคุณสามารถทานผักได้หลากหลายชนิด ก็นับว่าเพียงพอแล้ว แต่ถ้าคุณเป็นมังสะวิรัตที่เคร่ง คือไม่ทานไข่, นม ทำให้คุณได้รับแคลเซียมและวิตามิน B12 จำนวนน้อย ทางที่ดีคุณควรอธิบายการรับประทานอาหารของคุณให้แพทย์ทราบเพื่อ ขอคำแนะนำในด้านโภชนาการจะดีกว่าBack  REMEMBER!! พยายามทานอาหารหลากหลายชนิด เพื่อให้ได้สารอาหารครบทุกประเภท ธาตุเหล็กจำนวนมากเกินไปสามารถเป็นพิษต่อร่างกายได้ อย่าทานธาตุเหล็กเสริมเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ ตับเป็นอาหารที่มีธาตุเหล็กมาก แต่ไม่ควรรับประทานมากเกินไป เพราะจะได้รับวิตามิน A มากเกินไปจนเกิดอันตรายต่อทารกในครรภ์ได้ ร่างกายต้องการวิตามินจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น ที่พบในอาหารประจำวัน ถ้ารับประทานผักสดเป็นประจำ จะไม่ขาดวิตามินแน่นอน จากการศึกษาค้นคว้าพบว่า การขาดวิตามิน B12 และกรดโฟลิก (Folic Acid) จะเพิ่มอัตราเสี่ยงต่อการที่ทารก จะเป็นโรค Spina Bifida (ไขสันหลังไม่ปิด)

หญิงที่มาฝากครรภ์ ควรได้รับยาบำรุง ชนิดใดบ้าง เพื่อเสริมสร้างการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์ ตัวอย่างเช่น ธาตุเหล็ก, แคลเซียม, กรดโฟลิก, วิตามินรวม และมีวิธีการเลือกใช้อย่างไร.

 ตอบ   :   หญิงที่มาฝากครรภ์ควรได้รับยาบำรุงในขณะตั้งครรภ์เพื่อช่วยเสริมสร้างและทดแทนส่วนที่ต้องนำไปใช้ในการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์ และสำหรับตัวของมารดาเอง. ในการเตรียมตัวในขณะตั้งครรภ์และภายหลังการคลอดโดยเฉพาะการสร้างน้ำนมเพื่อให้มีคุณค่าทางอาหารที่เหมาะสมต่อไป ยาหรือวิตามินที่จำเป็นต้องให้แก่หญิงตั้งครรภ์ ประกอบด้วย

1. ธาตุเหล็ก เนื่องจากขณะตั้งครรภ์ความต้องการธาตุเหล็กมีเพิ่มมากขึ้น โดยทั่วไปจะมี การส่งธาตุเหล็กจากมารดาสู่ทารกและรกประมาณ 300 มก.ของธาตุเหล็ก และมารดาต้องการธาตุเหล็กอีกประมาณ 500 มก. เพื่อช่วยสร้างเม็ดเลือดแดงในขณะตั้งครรภ์ ดังนั้นมารดาจะต้องได้รับธาตุเหล็ก(iron element) ประมาณ 7 มก./วัน. ซึ่งธาตุเหล็กที่จำหน่ายในท้องตลาดจะเป็นธาตุเหล็กที่เป็นส่วนประกอบแตกต่างกันไป (iron compound) ขึ้นอยู่ กับแต่ละชนิดของยา. ยกตัวอย่างเช่น ferrous fumarate ซึ่งเป็นส่วนประกอบของธาตุเหล็กที่แตกตัวให้ธาตุเหล็กได้ดีที่สุดคือ ประมาณร้อยละ 33 ในขณะที่เมื่อเรากินธาตุเหล็กผ่านเข้าไปในทางเดินอาหาร ร่างกายจะสามารถดูดซึมธาตุเหล็กเข้าไปได้ประมาณร้อยละ 10. ดังนั้นในแต่ละวันมารดาควรได้รับส่วนประกอบของธาตุเหล็กชนิด ferrous fumarate อย่างน้อยวันละ 200 มก. เพื่อที่จะได้ธาตุเหล็กที่เพียงพอวันละ 7 มก. ตามทฤษฎีถ้าส่วนประกอบของธาตุเหล็กเป็นชนิดอื่นๆ ก็ควรให้เพียงพอ ตามความต้องการขึ้นอยู่กับการแตกตัวให้ธาตุเหล็กของแต่ละส่วนประกอบของธาตุเหล็กไป ในขณะที่ 4 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ ความต้องการธาตุเหล็กยังมีน้อยอยู่ อาจไม่จำเป็นต้องให้ธาตุเหล็กเสริมในระยะเวลา 4 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ เพราะแทนที่จะมีประโยชน์อาจเป็นผลทำให้มารดามีอาการคลื่นไส้ อาเจียน รุนแรงขึ้นได้จากผลข้างเคียงของธาตุเหล็ก. ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าธาตุเหล็กจำเป็นต้องให้ในมารดาที่ตั้งครรภ์ โดยให้ได้เป็นธาตุเหล็กอย่างน้อยวันละ 7 มก. โดยอาจไม่จำเป็นในระยะ 4 เดือนแรกของการตั้งครรภ์.

 

2. กรดโฟลิก เป็นสารที่มีความจำเป็นสำหรับมารดาที่ตั้งครรภ์ และก่อนการตั้งครรภ์ ถ้ามารดาได้รับกรดโฟลิกก่อนการตั้งครรภ์อย่างสม่ำเสมอ จะสามารถป้องกันการเกิด neural tube defect ได้.  โดยเฉพาะประเทศในทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาจะแนะนำให้หญิงที่จะตั้งครรภ์กินกรดโฟลิกก่อนการตั้งครรภ์เป็นเวลานานเป็นเดือนๆ. ขณะเดียวกันกรดโฟลิกยังช่วยในการสร้างเม็ดเลือดแดงของมารดาในขณะตั้งครรภ์ ดังนั้นจึงมีคำแนะนำให้จาก American College of Obstetrician and Gynecologist  ให้มารดาก่อนตั้งครรภ์และขณะตั้งครรภ์ได้รับกรดโฟลิกเสริม โดยควรได้รับกรดโฟลิกอย่างน้อยวันละ 4 มก. เนื่องจากกรดโฟลิกที่ได้รับจากอาหารอาจไม่เพียงพอต่อความต้องการของมารดา.

 

3. แคลเซียม พบว่ามารดาต้องการแคลเซียมประมาณ 30 กรัม เพื่อให้แก่ทารกในครรภ์ ซึ่งในปริมาณนี้ของแคลเซียมคิดเป็นร้อยละ 2.5 ของแคลเซียมทั้งหมดของมารดาโดยที่ส่วนใหญ่จะเป็นส่วนประกอบในกระดูกของมารดา ซึ่งปริมาณแคลเซียมที่มารดาต้องการอาจได้รับจำนวนเพียงพอจากอาหารที่กินเข้าไปในแต่ละวัน. ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องให้แคลเซียมทดแทนแก่มารดาในขณะตั้งครรภ์ แต่ในมารดาที่มีอาการตะคริวขณะตั้งครรภ์อาจต้องให้แคลเซียมแก่มารดาเพื่อช่วยลดการเกิดตะคริวขณะตั้งครรภ์ได้ ดังนั้นการจะให้แคลเซียมเสริมในมารดาขณะตั้งครรภ์จึงควรดูเป็นรายๆ ไป.

4. วิตามินรวม โดยทั่วไปในมารดาที่ไม่มีปัญหาโรคเรื้อรัง ปัญหาการดูดซึมอาหารที่ผิดปกติ (malabsorption) หรือปัญหาการขาดอาหาร (malnutrition) จะได้รับวิตามินที่เพียงพอแล้วจากการกินอาหารที่ครบหมู่ในแต่ละวัน จึงไม่จำเป็นต้องให้วิตามินรวมเสริมให้แก่มารดาขณะตั้งครรภ์ แต่ถ้าแพทย์ท่านใดจะให้วิตามินรวมแก่มารดาขณะตั้งครรภ์ก็ไม่เป็นข้อห้ามในเวชปฏิบัติทั่วไป.

อาหารสำหรับหญิงตั้งครรภ์

ความสำคัญของอาหาร
การตั้งครรภ์เป็นระยะที่มีการสร้างเซลล์และเนื้อเยื่อต่างๆเกิดขึ้นมากว่าปกติ เพราะอัตราการเติบโตของทารกในครรภ์สูงกว่าระยะอื่นๆของชีวิต ดังนั้นความต้องการสารอาหารและพลังงานระหว่างตั้งครรภ์มากกว่า ซึ่งเป็นผลมาจากความต้องการของร่างกายมารดา ความต้องการของทารกในครรภ์การสร้างรก และการขยายตัวของมดลูก รวมทั้งการเตรียมอาหารสำรองไว้สำหรับการคลอดบุตรและการผลิตน้ำนมเลี้ยงทารก ดังนั้นความต้องการสารอาหารและพลังงานระหว่างตั้งครรภ์จึงมีมากกว่าระยะอื่นๆถ้ามารดาได้รับสารอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง ในปริมาณที่เพียงพอ มารดาจะมีสุขภาพสมบูรณ์และให้กำเนิดทารกที่แข็งแรง ในทางตรงกันข้ามถ้ามารดากินอาหารที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เพียงพอมักทำให้เกิดภาวะโลหิตจาง เด็กคลอดก่อนกำหนดหรือแท้ง โลหิตเป็นพิษขณะตั้งครรภ์ เด็กเกิดใหม่มีน้ำหนักแรกคลอดน้อย มีภาวะโลหิตจาง เจ็บป่วยบ่อยและอาจเสียชีวิตได้ ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าอาหารของมารดาในระยะตั้งครรภ์ มีความสำคัญต่อสุขภาพร่างกายของทั้งมารดาและทารกเป็นอย่างมาก

การเปลี่ยนแปลงทางสรีระระหว่างตั้งครรภ์
ในระยะตั้งครรภ์ การทำงานของอวัยวะต่างๆ และน้ำหนักของหญิงมีครรภ์ จะเปลี่ยนแปลง ดังนี้

1.การทำงานของอวัยวะต่างๆ

อวัยวะสำคัญๆในร่างกายจะทำงานมากขึ้นระหว่างตั้งครรภ์ เช่น ตับ ไต ต่อมใต้สมอง ต่อมธัยรอยด์ ต่อมหมวกไต และมดลูก การที่ต่อมไร้ท่อดังกล่าวทำงานมากขึ้นเช่นนี้ จะทำให้ร่างกายผลิตฮอร์โมนมากขึ้น ซึ่งสารเหล่านี้จะมีผลต่อส่วนประกอบของเลือด ปัสสาวะ ตลอดจนการเก็บสะสมอาหารซึ่งจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของเด็กและร่างกายของมารดาเอง
ในระยะแรก ฮอร์โมนโปรเจสเตอโรน (Progesterone) ผลิตโดย ครอพัส ลูเตียม (Corpus Luteum) รกและต่อมหมวกไตชั้นนอกจะช่วยให้ผนังชั้นในของมดลูกแข็งแรงขึ้นสำหรับการฝังตัวของไข่ภายใต้การปฎิสนธิ และ โกนาโดทรอปพินส์ (Gonadotrophins) จากต่อมใต้สมองส่วนหน้า จะช่วยการสร้างอวัยวะและช่วยให้ทารกในครรภ์เจริญเติบโตตามปกติ ภายหลังการตั้งครรภ์ได้ประมาณ 100 วัน จะมีการผลิตเอสโตรเจน (Estrogen) มากขึ้น ทั้งเอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรนจะช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตของต่อมน้ำนมและจะทำให้โพรแลคติน (Prolatin) จากต่อมใต้สมองส่วนหน้ายังไม่ ทำงานจนกว่าจะคลอดบุตร ในขณะเดียวกันสเตอรอยด์ฮอร์โมนจากต่อมหมวกไตชั้นนอกจะมีมากขึ้นและทำให้ร่างกายเก็บสะสมน้ำและโซเดียมไว้มากขึ้น สำหรับต่อมธัยรอยด์นั้น จะทำงานน้อยลงระหว่าง 4 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ หลังจากนั้นจึงจะทำงานมากกว่าปกติ

2. การเพิ่มน้ำหนัก

มารดาควรจะมีน้ำหนักเพิ่มประมาณ 10-11 กิโลกรัม สำหรับน้ำหนักของมารดาที่เพิ่มในระหว่างตั้งครรภ์นั้น นักวิชาการลงความเห็นว่า ในระยะ 3 เดือนแรกของการตั้งครรภ์ ควรเพิ่มประมาณ 2 กิโลกรัม ช่วงที่ 2 (เดือนที่ 4-6) ประมาณ 3-4 กิโลกรัม และช่วงที่ 3 (เดือนที่ 7-คลอด) ประมาณ 4-5 กิโลกรัม ถ้ามารดามีน้ำหนักน้อยกว่าปกติ ทารกที่เกิดมาจะมีน้ำหนักน้อยหรือตัวเล็กกว่าปกติ แต่ถ้ามารดามีน้ำหนักมากกว่าปกติ ทารกที่เกิดมาจะตัวใหญ่กว่าเด็กทารกปกติ มารดาที่ไม่สามารถเพิ่มน้ำหนักได้ดังที่กล่าวมาแล้ว มีโอกาสที่จะคลอดก่อนกำหนดได้มาก ส่วนมารดาที่มีน้ำหนักมากกว่าที่กำหนด มีโอกาสเกิดโรคครรภ์เป็นพิษได้ง่าย

ความต้องการสารอาหารของหญิงมีครรภ์

หญิงมีครรภ์มีความต้องการพลังงานและสารอาหารสูงกว่าคนปกติ โดยเฉพาะสารอาหารที่จะช่วยสร้างร่างกายเจริญเติบโตของทารก และบำรุงเลี้ยงร่างกายของมารดาสำหรับการตั้งครรภ์และการคลอดบุตรในระยะแรกของการตั้งครรภ์ (ช่วงที่ 1) จะมีการสร้างอวัยวะต่างๆ ทารกในครรภ์เติบโตขึ้นช้าๆ น้ำหนักของทารกในครรภ์จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นในช่วงที่ 2 และจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงที่ 3 โดยเฉพาะในเดือนสุดท้ายก่อนคลอด อัตราการเจริญเติบโตของทารกในครรภ์จะสูงสุด ดังนั้น โภชนาการจึงเน้นความสำคัญของโภชนาการในช่วงที่ 2 และ 3 เป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามการเพิ่มอาหารที่เป็นประโยชน์แก่ร่างกายในระหว่างตั้งครรภ์ได้เร็วเท่าใด ก็จะเป็นผลดีแก่สุขภาพของมารดาและทารกได้มากเท่านั้นสารอาหารที่หญิงมีครรภ์ต้องการได้แก่

1.พลังงาน เนื่องจากหญิงตั้งครรภ์มีการเผาผลาญอาหารในร่างกายเพิ่มมากขึ้นและยังมีทารกในครรภ์ที่กำลังเติบโตขึ้นทุกวัน หญิงตั้งครรภ์จึงต้องการปริมาณแคลอรี่เพิ่มขึ้นจากภาวะร่างกายปกติ 15%
เช่น ถ้าหญิงตั้งครรภ์สูง 160 ซม. หนัก 50 กิโลกรัม ก่อนท้องต้องการพลังงาน 2,100 แคลอรี่ ในขณะตั้งครรภ์ จะต้องการพลังงาน 2,400 แคลอรี่ต่อวัน กระทรวงสาธารณะสุข แนะนำว่า พลังงานที่จำเป็%